Nederland wordt door de stijgende zeespiegel bedreigd van twee kanten. Enerzijds dringt het zeewater zich steeds verder op waardoor steeds hogere zeeweringen nodig zijn. Anderzijds kan het water dat via de rivieren ons land binnenkomt steeds moeilijker wegstromen naar de steeds hogere zee (zie: water van de rivieren ).
Het lijkt erop dat we in de toekomst al dat water met gemalen naar zee zullen moeten pompen! Over de afvoer van dit water gaat ‘De Resonator’

In 1932 werd de Afsluitdijk aangelegd. De dijk bracht voorspoed en veiligheid, maar verbrak ook de relatie tussen zoet en zout water. Een uniek ecosysteem ging verloren. Anno 2008 voldoet de Afsluitdijk niet meer aan de veiligheidseisen. Rijkswaterstaat zal door dijkverhoging en een extra spuisluis in de Afsluitdijk zorgen dat de veiligheid tot 2050 gewaarborgd is (zie: problemen en oplossingen).
Door zeespiegelstijging zal na 2050 het water uit het IJsselmeer niet meer vrij naar de Waddenzee kunnen stromen. Dan staat het water in de Waddenzee hoger dan het water in het IJsselmeer, zelfs bij laagwater (zie: spuien en zeespiegelstijging )
Rond 2050 zal er gekozen moeten worden voor het verhogen van het IJsselmeerpeil en/of het bouwen van gemalen om water uit het IJsselmeer te kunnen lozen in de Waddenzee.

Zowel de peilverhoging van het IJsselmeer als de bouw van gemalen op de Afsluitdijk brengen complicaties met zich mee. In beide gevallen zijn omvangrijke investeringen nodig die behalve veiligheid weinig meerwaarde opleveren. De uitdaging voor de toekomst ligt dan ook in een bredere visie dan ‘pompen of verzuipen’.