| Overwegingen |
|
De Resonator is een visie die als inspiratiebron kan dienen bij het maken van een op uitvoering gericht plan. Uitgangspunt bij het opstellen van de visie was om een antwoord te vinden op de stijgende zeespiegel en daarbij verder te kijken dan pompen (gemalen op de afsluitdijk) of verzuipen (hoger water in het IJsselmeer en de rivieren). De Resonator gaat ervan uit dat het mogelijk is om meerwaarde te creëren door gebruik te maken van natuurlijke processen. Het principe is om de strijd tegen het water (het inperken van natuurlijke dynamiek) om te zetten in een samenwerking met water, waarin natuurlijke dynamiek wordt ingezet voor vergroting van waterveiligheid. De Resonator is gebaseerd op een groot aantal aannames en is ook (nog) niet wetenschappelijk onderbouwd. De gevolgen van het plan op stromingen, getijdenbewegingen, sedimenttransport, etc. zijn dermate complex dat voor De Resonator als afstudeerproject moest worden gewerkt met aannames. De Resonator vraagt om heel veel onderzoek. Daarbij moet allereerst de vraag worden beantwoordt in hoeverre de watermachine werkt en waar optimalisaties mogelijk zijn. Daarnaast moeten de effecten op het bestaande watersysteem in kaart worden gebracht. Daarna kan een afweging gemaakt worden over wenselijkheid, noodzaak tot aanpassing van het plan en financiële haalbaarheid. Realisatie van De Resonator zal niet goedkoop zijn, maar kan Nederland weer op de wereldkaart zetten als kenniscentrum voor waterbouw. De Resonator is bedoeld om de te verwachten problemen met spuicapaciteit voor de lange termijn (na 2050) op te lossen. De minder ingrijpende en goedkopere manieren om de problemen rond de spuicapaciteit en dijkhoogte van de Afsluitdijk voor de kortere termijn op te lossen, kunnen gewoon worden uitgevoerd terwijl onderzoek naar haalbaarheid van de Resonator loopt. Redenen om de haalbaarheid van De Resonator nader te onderzoeken zijn: 1. Het plan kan een oplossing bieden voor de lange termijn: peilverhoging van het IJsselmeer en/of de bouw van gemalen op de Afsluitdijk kan (afhankelijk van de snelheid van de zeespiegelstijging) 100 jaar worden uitgesteld. 2. Het is een integraal plan, dat naast een veilige waterhuishouding ook nieuwe gebieden (water en land) voor recreatie en ecologie oplevert. 3. De Resonator levert zoveel spuicapaciteit op dat de mogelijkheid ontstaat om een groter deel van de afvoer van de Rijn via de IJssel en het IJsselmeer af te voeren. Hierdoor kan naast de veiligheid rond de Afsluitdijk ook de veiligheid rond de grote rivieren worden vergroot. 4. Het plan kan een impuls kan geven aan de werkgelegenheid in de kop van Noord-Holland en Friesland. 5. Het idee om resonerende getijgolven te creëren en deze te gebruiken om droge voeten te houden is innovatief en verdient nadere studie. 6. Nederland kan zich met dit plan profileren als maker van nieuw land en de techniek van de Resonator wellicht exporteren naar het buitenland. 7. Mogelijk kan De Resonator ook worden gebruikt voor het opwekken van duurzame energie. 8. Mogelijk vermindert de Resonator de zandhonger van de Waddenzee. Dit kan een positieve invloed hebben op de kusterosie langs de Noordzeekust. Zand en slib Het landschap van De Resonator kan worden opgespoten met zand en slib dat in voldoende mate aanwezig is in het Marker- en IJsselmeer. Voor de ca. 6.000 ha nieuw land is ongeveer 300 miljoen m3 nodig. Voor de Resonatordam zelf is daarnaast ongeveer 50 miljoen m3 zand en klei nodig. Dijkverhogingen In het huidige plan is uitgegaan van een dijkhoogte van 12 meter +NAP (deltahoogte + 2 meter) voor het opvangen van het versterkte getij. Nadere studie moet uitwijzen of dit voldoende is. Het versterkte getij zal ook van invloed zijn op de bestaande dijken rond de westelijke Waddenzee. Bij realisatie van De Resonator zullen dus meer dijkverhogingen nodig zullen zijn dan de Afsluitdijk en de Resonatordam alleen. Een deel van deze dijken moet overigens ook zonder Resonator verhoogd worden. Duurzame energie In De Resonator is het aspect duurzame energiewinning bewust buiten beschouwing gelaten. Voor De Resonator is veiligheid en onafhankelijkheid van fossiele brandstoffen (die nodig zijn om gemalen te laten pompen) als eerste prioriteit gekozen. De winning van duurzame energie alleen zou een grote ingreep als de Resonator ook niet rechtvaardigen. Dit neemt niet weg dat duurzame energie als 'bijproduct' zeer interessant is. Twee soorten zijn interessant om toe te passen op de Afsluitdijk: getijdenenergie en energie uit osmose (blue energie). In het geval van osmose-energie wordt gebruik gemaakt van zoet en zout water dat langs membranen stroomt. Deze mogelijkheid is interessant omdat de theoretisch winbare hoeveelheid energie zeer groot is en ook goed inpasbaar in het plan van de Resonator (bijvoorbeeld nabij de bestaande spuisluizen). Op lange termijn zou de opbrengst van een osmosecentrale kunnen worden gebruikt om gemalen te laten draaien die nodig zijn als de zeespiegel zover is gestegen dat De Resonator niet meer werkt. In het geval van getijdenenergie zou de Lelybrug kunnen worden vervangen voor een getijdencentrale met turbines. De hoeveelheid te winnen energie (in het gunstigste geval ongeveer 100 MW) is echter beperkt in verhouding tot de kosten. Ter vergelijking: 100 MW is de opbrengst van 50 grote windmolens. Daarnaast wordt de spuicapaciteit negatief beïnvloed en wordt de passeerbaarheid van de energiecentrale voor vissen en scheepvaart slechter. |
