Het verkeer op de autosnelweg raast langs het monument op het zelfde niveau als de mensen die hier stoppen. Fietsers en automobilisten die vanaf Friesland naar Noord-Holland rijden komen aan de noordzijde van de Afsluitdijk op een stopplaats. Vanaf daar kunnen zij over de brug (die in de jaren 60 werd gebouwd) naar het monument lopen. Deze brug trekt vanaf de weg veel aandacht, terwijl de toren van het monument juist is ontworpen als een op zichzelf staand herkenningspunt. Geparkeerde auto’s beperken het zicht op en de bewegingsruimte rondom het monument. De snelweg wordt ‘opgetild’ en  verschuift iets naar het noorden. Hierdoor ontstaat extra ruimte bij het monument en meer rust voor de bezoekers.
Fietsers komen direct langs het monument doordat het fietspad naar de zuidzijde van de Afsluitdijk wordt verplaatst.
De brug bij het monument wordt vervangen door een tunnel waarin informatie over de Zuiderzeewerken wordt getoond. De toren is door het verdwijnen van de brug weer het herkenningspunt dat het ooit was. De parkeerplaatsen voor het monument worden verplaatst. Ze worden langs de verhoogde snelweg gesitueerd waardoor ze het zicht op het monument niet verstoren.
Het gebied voor fietsers en voetgangers rondom het monument wordt door de verplaatsing van weg en parkeerplaatsen ruimer,waardoor de hekken langs het voetpad niet meer nodig zijn.
Aan de zuidkant van de Afsluitdijk komt het getij terug en zal verlanding optreden. Het monument blijft bereikbaar voor schepen. Twee buizen onder de Afsluitdijk zorgen voor stroming waardoor de ‘Vlietergeul’ niet verlandt. Bezoekers zullen aan de zuidkant van de Afsluitdijk afhankelijk van het getij droogvallend wad of water zien.