De Afsluitdijk is en blijft een icoon van de Nederlandse waterbouwkunst. De beleving van openheid en ruimte wordt waar mogelijk behouden of versterkt. Nieuwe bebouwing of nieuwe functies zijn op de Afsluitdijk daarom niet gewenst. De aanleg van de Resonator vraagt wel om aanpassingen aan de Afsluitdijk om de bestaande functies te kunnen behouden. De beleving van de oversteek door de Zuiderzee, waarover Nesico in 1953 schreef, zal veranderen doordat de Waddenzee vanaf de weg zichtbaar wordt. Zie: Beeld en doorsnede A
De Lelybrug is 6 kilometer lang en 50 meter hoog. Vanaf deze brug is de Afsluitdijk, de Waddenzee en het Binnenwad als een panorama zichtbaar. Zie: Beeld en doorsnede B1
Binnen de aanhechting van de Resonator is het niet nodig om de Afsluitdijk te verhogen omdat hier de waterkerende functie wordt overgenomen door de Resonatordam. De weg over de Afsluitdijk moet wel worden verhoogd omdat de getijden aan weerszijden van de Afsluitdijk vrij spel krijgen en bij extreem hoogwater geen risico op overstroming van de rijbaan mag ontstaan. Automobilisten kunnen hierdoor over de kruin van de dijk de Waddenzee kijken. Het fietspad wordt verplaatst naar de zuidkant van de Afsluitdijk. Fietsers hebben dan minder last van het langsrazende verkeer en kijken uit over het landschap van water en zandbanken van het Binnenwad. Zie: Beeld en doorsnede B2
De uiteinden van de Afsluitdijk die buiten de aanhechting van de Resonatordam liggen worden verhoogd tot 12 m. +NAP. Dit is nodig omdat hier de waterkerende functie blijft bestaan en de toegenomen getijslag vraagt om verhoging van de dijk tot boven deltahoogte. Om deze verhoging mogelijk te maken wordt de Afsluitdijk aan de zuidzijde verbreedt, conform de dijkverhoging die in de zestiger jaren werd uitgevoerd ten noorden van de Lorentzsluizen. Vanaf de weg blijft de Waddenzee hier onzichtbaar, vergelijkbaar met het huidige beeld. Zie : Beeld en doorsnede B3